ขอออนุญาติปรึกษาค่ะ

สวัสดีค่ะ เราเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ค่อนข้างเอาแต่ใจแล้วรักตัวเองมากๆค่ะ


จนเราสงสารแฟนตัวเอง ที่เค้าต้องมาปวดหัวกับหลายๆเรื่องที่เราทำกับเค้า
เค้าทำอะไรที่ไม่ถูกใจเรานิดหน่อย จะมีการทะเลาะกันเกิดขึ้นทันทีค่ะ เค้าก็จะใจเย็นค่อยๆอธิบาย จนเราเบาลงตลอด

เรื่องเจ้าชู้เค้าเคยเป็นค่ะเจ้าชู้มากๆตอนเค้ายังไม่คบกับเรา จากที่เราสืบๆมา เค้าบอกเค้าพอแล้ว เค้าเหนื่อย เค้าหยุดแล้วค่ะ เค้าเป็นคนใจเย็น ยอมเราทุกอย่าง

เค้าเคยคุยกับเราว่าวันๆหนึ่ง เราชอบชวนเค้าทะเลาะ เรื่องจุกจิก เรื่องความรัก เค้าบอกวันๆเค้าคิดแค่ว่า วันหนึ่งจะหาเงินจากไหนให้พอกับค่าใช้จ่าย จะหาเงินจากไหนมาเป็นเงินเก็บ จะหาเงินได้จากทางไหนได้อีกเพื่อมาสร้างอนาคตกับเรา

คือเราอายุน้อยกว่าแฟน 3-4 ปีค่ะ บางทีแรายังคิดว่าเค้าขาดสีสันในชีวิตมากๆ จนบางทีเราก็ยังแอบคิดว่าเค้าน่าเบื่อ แต่เรารักเค้ามากๆนะคะ ด้วยความดีหลายๆอย่างที่เค้าแสดงออกมาให้เห็น

จนเราแอบคิดเลยค่ะว่าเราแย่ แย่จนอยากจะอยู่คนเดียว เค้าจะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวอีก เราพยายามปรับปรุงหลายครั้งแล้วค่ะ เรื่องเอาแต่ใจ เรื่องขี้งอล ขี้น้อยใจ แต่มันหลุดทุกที เพราะมันคือนิสัยหรือเรียกง่ายๆเลยค่ะว่าเป็นสันดานติดตัวไปแล้ว

บางทีเรามานั่งหาทางออกไม่ได้เลยว่าเราควรจะอยู่เป็นภาระเค้า หรือออกไปใช้ชีวิตของตัวเองไม่ต้องไปเป็นปัญหาของใครดีคะ